Vlnr: Tessa, Annabelle, Jamie, Vera, Samantha

Amsterdam, 27 Febr. Turning Spirit is uitgenodigd om met haar 5 beste turnsters mee te doen aan de Nations Capital Cup in Washington. Deze wedstrijd vindt plaats van 29 feb tot 2 maart.
De uitverkorenen zijn vlnr Tessa, Annabelle, Jamie, Vera en Samantha. Vanochtend zijn ze sanen met Wolther en Claudia vertrokken vanaf Schiphol. We zullen jullie via deze site op de hoogte houden van hun avonturen.

<donderdag>
Helaas met iets vertraging in de lucht Een uur later dan gepland geland. Was een erg lange vlucht van ca 10 uur. Vanmorgen al om 04.oo uur lokale tijd wakker. (Het is in washington 5 uur vroeger dan in Nederland.) Dus een lange dag vandaag. Toch (of juist daarom) al druk bezig geweest met shoppen. Gaan nu richting trainingszaal om voor te bereiden op morgen (15.30 uur lokale tijd), de dag van de wedstrijd.. Volgens Wolther begint de westrijd rond 14.15 uur. Na de wedstrijd meer.

Vanavond en morgenavond slapen in een hotel en zijn dan zaterdag weer bij het gastgezin.

<vrijdag> (door Wolther)
Hier even een bericht uit de States, na een lange vlucht goed opgevangen door Mike Dileo, daar vandaan naar de hal van de Marva Tots & Teens, de club van Mike. De meiden hebben rustig getraind en waren moe van de reis. Bleke bekkies en wellicht teveel indrukken zijn we op weg gegaan naar het huis van Mike & Carrie. Onderweg gestopt en een broodje gescoord bij Subways, even kort kennis gemaakt met de kids van Mike, Sierra, Dominique en Vince. Snel daarna naar bed. Slecht geslapen, om 4 uur al weer wakker, daarna nog wat gedoezeld. ik heb zelf achter de PC van mike gezocht naar het volkslied om af te spelen en gezocht naar de code die ze hier gebruiken voor het Junior Olympic program. We turnen dus niet volgens FIG (Europees turnsysteem). Dat betekent dat we aanpassingen moeten doen en dat het allemaal iets eenvoudiger kan. Wat overigens niet wil zeggen dat het nivo hier laag is: vergelijk het met een aantal zeer goede 1ste divisie turnsters.

We hebben na een lekker ontbijt van geroosterd rozijnenbrood en jus d'orange de presentaties gedaan van de meiden op de elementary school van Sierra, onwijs leu. De meiden hebben het echt heel erg leuk in elkaar gezet. Het zijn nog wel heel schuchtere meiden zo voor een klas vol kleine koters, maar Mike heeft alle sheets voorgelezen en het was een succes.

Daarna hebben we geshopped en toen kwamen de meiden goed op gang. We hebben ze feitelijk een uur of 2 niet gezien en ze kwamen met van alles terug. Komisch om te zien hoe makkelijk ze dan opeens door een vreemde wereld manoevreren. We waren bij een giga groot outlet centrum, een soort confectie centrum met allerlei winkels van de meest bekende merken. Een sweater van Adidas kostte 11dollar, omgerekend 8 euro, real cheap. Adidas schoenen met goud stiksle 44 dollar, omgerekend 30 euro, voor niks!

Na de winkels afgereisd naar het centrum waar de meet gehouden wordt. (voor een beeld volg de link: www.pgsportsandlearn.com) Een groot centrum met oa indoor atletiek baan, zwembad etc. Na een training van 3,5 uur, moeilijk aanpassen op de toestellen, alles is anders en met name Jamie en Annabelle hebben daar veel last van.

We proberen met man en macht ze veel vertrouwen te geven en te laten beseffen dat ze het kunnen. Er staat een hele grote tafel met wel meer dan honderd medailles, bekers en knuffels. Annabelle sprong 1 keer Muchina op vloer maar die was niet vlekkeloos, we hebben vanochtend besloten om geen risico´s te nemen en gewoon voor goed te gaan. Dat was voor haar een hele opluchting. We hebben daarna met Mike gegeten in UNO, een pizzarestaurant met ontzettend veel heerlijke vullingen. Onze girls gingen voor een pizza met tomaat kaas, heel creatief maar niet heus. Het toetje met chocola en veelk slagroom ging er goed in en daarna zijn we naar het hotel gegaan, een Radisson hotel, prima kamers, 1 matras geleend van Mike °voor de 5de, in dit geval heeft Tessa in spagaat de nacht doorgebracht en was het hele matras aan haar goed besteed.

Nu wakker en op het punt om te gaan ontbijten, wedstrijd begint om 2.30 pm en vooraf gaan we even een frisse neus halen. Jullie zijn nu op de hoogte, wil jij iets maken voor de site, ik bel hopelijk na de wedstrijd via skype, see you later, alligator, groet Wolther

<zondag>
voorbij. De girls zijn aan het pingpongen en spelen pool na een avondmaaltijd met Carrie en haar kids bij de familie Dileo thuis.

De wedstrijd was er weer eens een met gemengde gevoelens. In de voorbereiding bleek al dat de Amerikanen met hun niet hoogste nivo"s niet meedoen aan het nieuwe reglement van de FIG. Juist de regels waar onze meiden hard aan gewerkt hebben waren hier overbodig en we waren ook niet goed op de hoogte van de juiste combi's etc.

Al met al heeft dat een paar mindere scores opgeleverd met als beste voorbeeld een bijna perfecte brugoefening van Tessa, alleen met 1/2 over voetjes aan de vloer, slechts een cijfer van 8,05 ( ze gaan hier nog uit van een 10). Jamie kreeg met val een hoger cijfer, ze voldeed beter aan de eisen van de oefenstof hier. Frustererend maar het is en was nu eenmaal niet anders. Al met al waren we zeer blij met prestaties op vloer, alle meiden, behalve Annabelle, turnden nieuwe elementen (dubbel hoeksalto) en hebben echt alles uit de kast gegooid.

Overigens begonnen we op balk, (ook niet echt leuk vanuit onze gastheer) wederom een veelheid aan vallen, 11 maal met Samantha als uitschieter met 4 maal eraf. Jamie startte als 1ste wat ze eiegenlijk erg goed deed, alleen haar opsprong mislukte.

We moeten hard aan de bak bij de balk alhoewel we van diverse hoge juryleden complimenten kregen over de looks van de meiden op de balk, het ziet er goed uit, maar ze moeten er nu nog op blijven staan. Na vloerm hadden we sprong. Ook weer voor iedereen gelukt behalve bij Tessa: geen steun op de pegases beide sprongen en ze eindigde beide keren op haar bips. Jamie had een fantastische sprong, werd beloond met een 9,4 en ze won daarmee goud op sprong voor haar leeftijdsklasse, echt top. Dan te bedenken dat ze de dag ervoor in de training nog een forse smakkerd had gemaakt, ze kon maar niet ophouden met snikken omdat ze toch wel erg geschrokken was. Een dag later pakt ze goud...

Op brug hebben we goed geturnd voor wat we waard zijn, geen echt grote fouten behalve een val van Jamie en veel slordige half overs bij de meeste meiden. Al met al was het een goede ervaring voor de meiden, wij hebben er ook weer van geleerd. We gaan meer vragen van de dames, we merken dat we toch wel heel veel energie steken in het aandraaien van hun motor, iets waar ze hier in de States abslouut geen moeite mee hebben, ze gaan voor alles wat ze waard zijn en zelfs meer. Ongelooflijk wat voor meest onmogelijke truken de dames hier uithalen van Tkatchev naar dubbel twistsalto's, zeker 10-20 kg zwaarder en zeker technisch niet zo geschoold als onze guppies. Veel werk aan de winkel dus, wederom geinspireerd en dat gaan we vanaf maandag doen, we hebben nog een extra training ingelast anders werd het iets te gortig met 4 dagen vrij.

Na de wedstrijd hebben we de prijsuitreiking gehad, totaal 11 medailles, jammer genoeg geen cup voor een teamprestatie we werden 7de van de 8.Daarna hebben we gedoucht en gegeten in een restaurant, allemaal een biefstuk met aardappelpuree en groente! Eindelijk groente, lastig voor sommige van de meiden, wij vonden het heerlijk. Claudia had een behoorlijke migraine aanval en heeft niet veel gegeten.

De girls gingen laat naar bed, maar waren al weer vroeg wakker, ik heb met ze gebeld naar alle ouders, was ook een bijzondere ervaring. Mooiste anecdote, vader vraagt of de wedstrijd anders was dan in Nederland, turnster zegt ja... vader vraagt hoe anders is dat dan, turnster zegt: heel anders. Einde anecdote, we moesten er hartelijk om lachen.

Daarna hebben we Washington DC bezocht, was kort maar krachtig. We hebben een 3D film gezien over leeuwen, naar het vietnam veteranen memeorial geweest, indrukwekkend en later nog gezocht naar winkels niet makkelijk te vinden.

We waren op weg naar de metro om weer terug te gaan toen ik de turnsters vroeg om uit stand te springen op een soort hoge plantenbak, iedereen ging gelijk staan, en haalde dat met gemak, alleen Tessa gleed uit en scheurde jammer genoeg een stuk vel diep van haar scheenbeen af, paniek, veel bloed en geen pleisters. Ik heb haar een eind meegetorst naar een ziekenhuis. Duurde veel te lang en uiteindelijk is ze goed geholpen bij het sportcentrum waar we de koffers moetsen ophalen. Goed verbonden en schoongemaakt, kan jammer genoeg niet meer gehecht worden dus er zal wel een litteken overblijven. Vette pech voor haar.

Nu zijn we weer terug bij Mike en Carrie, Mexicaans gegeten en rauwe groente gedipsaused. Was weer lastig voor de dames maar wel lachen om alle gekke bekken en eigenaardigheden.Wer gaan morgen weer shoppen en wandelen in de omgeving, misschien mail ik je maandag nog maar ga ervan uit dat dat pas weer gaat gebeuren wanneer we thusi zijn. Overigens gaan de girls hopelijk ook nog wat doen aan een soort van verslag, je hoort nog van ons, groet Wolther. Ps uitslagen staan op de site van marvateens